Een woord dat we tegenwoordig vaak gebruiken, inspiratie. Ik zelf ook, vooral sinds ik schrijf. Maar ook een vaag begrip, want wat is het eigenlijk. Ik ging op onderzoek uit:
In het Kunstwoordenboek van P. Weiland uit 1858 (dbnl.org) staat het tussen Inspecteren en In spiritualibus en heeft het de betekenis:
inspiratio, Lat., inblazing, goddelijke ingeving. Inspireren, inblazen, inboezemen, aanvuren.
Het spiritueel woordenboek beschrijft inspiratie als volgt:
Inspiratie betekent letterlijk inademing, het opzuigen van lucht naar de longen. In de spreektaal wordt inspiratie gebruikt als synoniem voor ideeën hebben, bezieling en ingeving. Het is een bewustzijnstoestand waarin iemand over het maximum van zijn scheppend vermogen beschikt en schijnbaar moeiteloos problemen oplost, oplossingen aandraagt of ideeën genereert.
Factoren in je omgeving kunnen er voor zorgen dat je inspiratie krijgt, dat je nieuwe ideeën en mogelijkheden creëert. Welke factoren dat zijn, is heel persoonlijk. Kleuren, een mooi gedicht, muziek of een flard van een gesprek kan al voldoende zijn om nieuwe inspiratie te krijgen.
Inspiratie heeft voor mij op dit moment vooral te maken met schrijven. Inspiratie voor een onderwerp om een blog over te schrijven, inspiratie voor een scene of dialoog in een kort verhaal of inspiratie voor het oplossen van een plothole in mijn boek, Vergeten Vrouwen – Janne.
Onder schrijvers is inspiratie overigens een lastig ding. De een vindt het een zwaar overschat fenomeen: schrijven is gewoon hard weken, als je wacht op inspiratie schrijf je nooit een boek, en de ander zweert er bij: ik schrijf alleen als ik me geïnspireerd voel. En dan zit er natuurlijk ook nog iets tussen deze twee uitersten.
Ik moet mijn inspiratie wel
een beetje op gang helpen.
Persoonlijk schrijf ik alleen als ik inspiratie heb, maar regelmatig moet ik die inspiratie wel een handje helpen, een beetje op gang brengen. Als ik aan mijn boek wil schrijven en ik zit maar te staren naar de cursor op mijn scherm of de lege bladzijde van mijn notitieboekje, dan begin ik vaak gewoon onzin te schrijven. Voor vergeten Vrouwen – Janne bijvoorbeeld: Ik wil nu graag schrijven, maar ik heb eigenlijk geen idee waar ik over moet schrijven. Ik bedoel, ik weet wel dat ik over Janne moet schrijven en dat zij iets moet doen en ergens moet zijn of ergens is of naartoe wil, maar ik weet helemaal nog niet wat en waar en hoe.
Slaat nergens op, maar brengt wel mijn schrijfflow op gang en meestal slaat mijn hoofd al tijdens het schrijven van deze nutteloze zinnen aan het fantaseren. De ene keer schrijf ik na een paar zinnen al verder aan mijn boek, een andere keer duurt het een paar bladzijden voordat de inspiratie er is. Soms ook komt het gewoon niet. En dan ga ik wandelen. Mezelf in beweging brengen helpt om de inspiratie op gang te brengen. Of ik ga iets doen wat helemaal niks te maken heeft met schrijven of lezen of verhalen.
Ik doe op veel verschillende manieren inspiratie op. Soms onderneem ik iets omdat ik op zoek ben naar inspiratie en soms komt het spontaan. Ik luister graag podcasts over schrijven, bijvoorbeeld die van Historische verhalen en die van Schrijfvis. Interviews met andere schrijvers leveren soms een haakje op waar mijn fantasie mee aan de haal gaat. Soms zegt iemand iets heel onbenulligs en is dat voor mij toch de aanleiding tot een kort verhaal.
Ik wandel ook graag door de stad. Soms zie ik een prachtig oud huis en vraag ik me af wie daar 100 jaar geleden woonde. Of ik zie op de gevel van een pand dat daar ooit de Nieuwe Provinciale Groninger Krant zat. Dan zie ik meteen een beeld voor me van hoe het er op die redactie aan toe ging. Een grote open ruime met allemaal houten tafels. Mannen in pakken, met sigaretten en pijpen, druk pratend of over hun bureau gebogen.
Maar het kan ook gebeuren dat ik ergens naar binnen kijk en een oudere mevrouw aan tafel zie zitten schrijven. De kleinste dingen kunnen voor mij soms aanleiding zijn om er een verhaal omheen te verzinnen. En ja, deze voorbeelden zijn echt mijn persoonlijke ervaringen. De schrijvende mevrouw wordt het kerstverhaal voor 2022 😉
Ook in een Instagrampost, een boek of een film kunnen situaties, plaatsen of personen voorkomen die mijn fantasie stimuleren.
Omdat inspiratie op de meest onverwachte momenten op kan duiken heb ik altijd mijn telefoon bij me. In de notitie-app heb ik allemaal verschillende mappen waar ik per onderwerp (bijvoorbeeld post, blog, kort verhaal) een idee kan opschrijven. Soms is het een woord, soms een paar zinnen en soms een hele post of alinea.
Ook dat is trouwens niet iets wat alle schrijvers doen. Dacht ik wel altijd, maar er zijn echt schrijvers die om half negen ’s ochtends aan hun bureau zitten, schrijven tot vijf uur ’s middags en de rest van hun tijd niet met schrijven bezig zijn. Ik vind het bijzonder om dat te ontdekken. En ook dit soort gegevens inspireren mij. Bijvoorbeeld om na te denken over mijn eigen werkwijze en die nog eens tegen het licht van efficiëntie te houden.
Inspiratie dus
Ben jij trouwens ook zo nieuwsgierig wat In spiritualibus betekent? Komt ‘ie:
Lat., eigenlijk in het geestelijke, den geest of de ziel betreffende aangelegenheden; in geloofszaken, de zielverzorging betreffende.
